۲۹ نوامبر ۲۰۰۵
به نظر میرسد تقریباً هر چیزی که زنها در مردها میپسندند، یک ارزشِ نشانهدهیِ مرتبط با تناسب تولید مثلی داشته باشد. طنز چطور؟
توجه کنید که گفتنِ «طنز یک عامل رفعکننده استرس است» کافی نیست. سوال اینجاست که چرا باید استرس رو کاهش بده؟
بهترین حدسهایی که من دارم:
۱. طنز، هوش زمینهای (بافتاری) رو در قالبهای سریع و لقمهای نشان میده. باید در مورد محیط اجتماعی محلی (اطراف) بدونی و باهوش باشی تا بتونی خودجوش بامزه باشی (طناز باشی).
۲. طنز ساز و کاری است که از طریق اون مغز میتونه به نوعی خودمشاهدهگری بپردازه (کاری که انجام دادنش برای مغز تقریباً به روش دیگه محاله). این کار با توجه کردن به این نکته صورت میگیره که چقدر از محیط ما در واقع حدسهای پیشبینیکنندهای هستند که بر اساس تطبیق الگو ساخته شدن. تطبیق الگوهای واضحاً غلط (که خیلی از شوخیها بر اساس اونها شکل میگیرن) نشون میده که ما میتونیم درباره چیزهای جدی اشتباه کنیم، و بنابراین، ما اونها رو، خب، کمتر جدی میگیریم. این میتونه استرس رو کم کنه.
۳. برای شوخی کردن، باید با الگوها بازی کنی و عمداً اونها رو ناقص بذاری. برای این کار، باید بتونی الگوها رو کامل هم بکنی – یعنی همون توانایی استدلال. بنابراین، یک حیوان شوخطبع، یک حیوان استدلالکننده است. آیا حیوانات غیرانسانی هم میخندند و شوخی میکنند؟
حدس دیگهای هست؟